Dianthus

Izvor: Bionet Škola
Idi na: navigaciju, pretragu
Dianthus
Klasifikacija
Carstvo Plantae
Tip Magnoliophyta
Podtip
Klasa Magnoliopsida
Potklasa
Red Caryophyllales
Podred Caryophyllaceae
Familija Caryophylleae
Rod Dianthus
Vrsta spisak vrsta dat je u tekstu

Dianthus (karanfil) je rod biljaka cvetnica koji pripada familiji karanfila (Caryophyllaceae). Vrste ovog roda uglavnom naseljavaju Evropu i Aziju, dok se nekoliko može naći od juga do severa Afrike, a jedna vrsta (Dianthus repens) i u Severnoj Americi.

Poreklo imena

Ime roda dato je prema lepoti cveta i potiče od grčkih reči dios, što znači Bog i anthos - cvet pa se može prevesti kao božanski cvet. Drevni grčki botaničar Teofrast je koristio naziv božanski cvet. Karl Line daje naziv Dianthus. Današnji naziv, karanfil, dali su Nemci zbog sličnosti mirisa cveta i začina karanfilića, da bi se zatim on odomaćio i u drugim evropskim jezicima.

Istorija upotrebe karanfila

Karanfil je jedna od najstarijih baštenskih biljaka, koju prvi put pominje Teofrast. Plinije je zabeležio da su se karanfili gajili u antičkom Rimu. Posle toga, iako se nalaze širom Evrope, karanfili se čitavih dvanaest vekova ne pominju u literaturi. U Francusku si ih iz Tunisa doneli krstaši u XIII veku, a u Italiju su doneti u XIV veku. U Francuskoj i Engleskoj su to cvetovi za više klase, u XVI veku je bio omiljeni cvet kraljice Elizabete. U Belgiji je to običan cvet koji simbolizuje blagostanje u kući, a u Nemačkoj stalnost i vernost.

Prva kultivisana vrsta je Dianthus caryophyllus koja je postala predak današnjih gajenih karanfila. zatim su se pojavile hibridni oblici ove vrste. Danas se samo nekoliko vrtsa, koje se međusobno razlikuju i po obliku cveta i po mirisu, gaji.

Spisak izabranih vrsta

Rod Dianthus sadrži oko 300 vrsta, od kojih su izdvojene sledeće:

Literatura

  • Jančić, R: Lekovite biljke sa ključem za određivanje, Naučna knjiga, Beograd, 1990.
  • Jančić, R: Botanika farmaceutika, Službeni list SCG, Beograd, 2004.
  • Marin, P, Tatić, B: Etimološki rečnik, NNK Internacional, Beograd, 2004.
  • Grlić, Lj: Enciklopedija samoniklog jestivog bilja, August Cesarec, Zagreb, 1986.
  • Jančić, R: Sto naših najpoznatijih lekovitih biljaka, Naučna knjiga, Beograd, 1988.
  • Lakušić, D: Vodič kroz floru nacionalnog parka Kopaonik, JP Nacionalni park Kopaonik, Kopaonik, 1995.
  • Mišić Lj, Lakušić R: Livadske biljke, ZUNS Sarajevo, ZUNS Beograd , IP Svjetlost, 1990
  • Stamenković, V: Naše neškodljive lekovite biljke, Trend, Leskovac
  • Tatić, B, Blečić, V (2002): Sistematika i filogenija viših biljaka, ZUNS, Beograd
  • Kojić, M (1989): Botanika, Naučna knjiga, Baograd